... تا شقايق هست زندگی باید کرد...

نرود اشک در چشم تو هرگز

مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه هر روز تو عاشق باشی

عاشق آنکه تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

و تو را دوست بدارد به هر اندازه دلت می خواهد..***

دستهايم را بسويت دراز ميكنم...

تو گويي...

 شكوفه هاي نياز ...

بر شاخه هاي التماس نشسته اند...

پرم از تو را فرياد كردن ...

غرق در خواهشم...

دستي بسويم دراز كن ...

كه بي مرحمت تو ..

هيچم و پوچ...